برای کشیدن پلان، همهٔ دیوارها، بازشوها و ارتفاع سقف را در محل اندازه بگیرید و سپس فضا را با مقیاسی ثابت مثل ۱:۵۰ یا ۱/۴ اینچ = ۱ فوت دوباره ترسیم کنید. دیوارها را با ضخامت واقعی بکشید، درها و پنجرهها را با علائم استاندارد اضافه کنید، همهچیز را اندازهگذاری کنید و پیش از آنکه کسی بر اساس آن بسازد، اندازهٔ اتاقها را با حداقلهای آییننامهٔ محلی بسنجید.
نکات کلیدی
- طبق استانداردهای ترسیم NKBA، پلانهای معماری استاندارد با مقیاس ۱/۴ اینچ = ۱ فوت (حدود ۱:۵۰) و پلانهای آشپزخانه و حمام با ۱/۲ اینچ = ۱ فوت (۱:۲۵) کشیده میشوند.
- پلان یک برش افقی در ارتفاع تقریباً ۱۲۰۰ میلیمتر (۴ فوت) از کف است: هر چه بریده شود پررنگ و هر چه بالاتر باشد خطچین کشیده میشود.
- طبق قرارداد NKBA، دیوارهای داخلی معمول را حدود ۱۱۵ میلیمتر (۴٫۵ اینچ) و دیوارهای لولهکشی یا بیرونی را حدود ۱۶۵ میلیمتر (۶٫۵ اینچ) بکشید.
- طبق IRC، اتاق قابل سکونت دستکم ۶٫۵ متر مربع (۷۰ فوت مربع) مساحت لازم دارد و هیچ ضلعش نباید کوتاهتر از ۲۱۳۴ میلیمتر (۷ فوت) باشد.
چطور یک اتاق را برای کشیدن پلان اندازه بگیریم؟
- اول طرح کلی را بکشید در اتاق بچرخید و یک طرح تقریبی و بدون مقیاس از همهٔ دیوارها بکشید، از جمله برگشتهای کوتاه، پیشآمدگی دودکش و فرورفتگی کمدها. دیوارها را از در ورودی در جهت عقربههای ساعت شمارهگذاری کنید تا هر اندازه جای خودش را داشته باشد.
- دیوار به دیوار و در ارتفاع یکسان اندازه بگیرید هر دیوار را از گوشه تا گوشه در ارتفاع حدود ۱ متری از کف اندازه بگیرید؛ جایی که قرنیز و قابها مزاحم نیستند. عدد را بلافاصله روی کروکی بنویسید. اندازهها را یا متریک به میلیمتر یا امپریال به فوت و اینچ ثبت کنید، هرگز ترکیبی.
- قطرها را بررسی کنید هر دو قطر گوشه به گوشهٔ هر اتاق مستطیلی را اندازه بگیرید. اگر با اختلاف حدود ۱۰ میلیمتر برابر بودند، اتاق گونیا است؛ اگر نه، حالا میدانید کدام گوشه منحرف است و میتوانید آن را همانطور بکشید، بهجای تحمیل زاویهٔ قائمه.
- محل همهٔ بازشوها را مشخص کنید برای هر در و پنجره، فاصله از نزدیکترین گوشه تا لبهٔ بازشو، سپس عرض بازشو، ارتفاع نعل درگاه و ارتفاع کف پنجره را اندازه بگیرید. جهت بازشدن هر در و سمت لولای آن را یادداشت کنید.
- ارتفاعها و اقلام ثابت را ثبت کنید ارتفاع سقف را دستکم در دو نقطه اندازه بگیرید، بهعلاوهٔ تیرها، سقفهای کاذب و بخشهای شیبدار. رادیاتورها، پریزها، لوازم بهداشتی، تابلو برق و محل پله را علامت بزنید، چون جابهجایی اینها گران است.
- عکس بگیرید و جمعهای پیوسته را بسنجید از هر دیوار با متر نمایان عکس بگیرید و سپس برای هر ضلع خانه یک اندازهٔ کلی بلند بگیرید. جمع عرض اتاقها بهعلاوهٔ ضخامت دیوارها باید با اختلاف چند سانتیمتر به آن رقم کلی برسد.
بررسی جمع پیوسته بیشترین خطاها را پیدا میکند. فرض کنید سه اتاق جلویی ۳۶۰۰، ۲۴۰۰ و ۴۱۰۰ میلیمتر باشند، با دو دیوار ۱۱۵ میلیمتری بینشان: در مجموع ۱۰٬۳۳۰ میلیمتر. اگر اندازهٔ کلی شما، منهای دیوارهای بیرونی، عدد بسیار متفاوتی نشان دهد، یکی از اعداد اتاقها اشتباه است.
دیوارها را در پلان با چه ضخامتی بکشیم؟
دیوار خط نیست. ضخامت دارد و کشیدنش با یک خط ساده سریعترین راه برای رسیدن به اتاقهایی است که در محل ۱۰ تا ۲۰ سانتیمتر کوچکتر از کاغذند. استانداردهای ترسیم NKBA (انجمن ملی آشپزخانه و حمام آمریکا، فصل ۲۰۲۳) دیوارهای داخلی را ۴٫۵ اینچ (۱۱۵ میلیمتر) و دیوارهای لولهکشی یا بیرونی را ۶٫۵ اینچ (۱۶۵ میلیمتر) ضخیم میکشد، تا رویهٔ نهایی صفحهٔ گچی.
این اعداد از اسکلت چوبی میآیند. طبق ادارهٔ بازرسی کاج جنوبی، یک تیرک اسمی ۲×۴ پس از خشک شدن و رنده شدن در واقع ۱٫۵ در ۳٫۵ اینچ است و یک ۲×۶ اسمی ۵٫۵ اینچ عمق دارد. یک لایه صفحه روی هر وجه اضافه کنید تا به تیغهٔ معمول برسید. خانههای بنایی ضخیمترند: دیوار بیرونی را در لبهٔ پنجره اندازه بگیرید، تنها جایی که میتوانید عمق کامل آن را همراه با اندود یا نماسازی ببینید.
از کدام مقیاس پلان استفاده کنیم: ۱:۵۰ یا ۱:۱۰۰؟
برای کل برگه یک مقیاس انتخاب کنید و آن را کنار نقشه بنویسید. مقیاسها قراردادی رسمیاند: ISO 5455، استاندارد بینالمللی مقیاسهای نقشهکشی فنی، از ۱۹۷۹ است و آخرین بار در ۲۰۲۵ بازبینی و تأیید شد. در کشورهای متریک، ۱:۱۰۰ یعنی ۱ سانتیمتر روی کاغذ برابر ۱ متر در محل است؛ در ۱:۵۰، ۲ سانتیمتر برابر ۱ متر. در آمریکا مقیاسها به اینچ در هر فوت نوشته میشوند. همانطور که First In Architecture اشاره میکند، یک پروژه اغلب مقیاسها را ترکیب میکند؛ مثلاً سایتپلان در ۱:۵۰۰ و پلان طبقات در ۱:۱۰۰.
| مقیاس | ۱ متر روی کاغذ | ۱۰ فوت روی کاغذ (مقیاس امپریال) | کاربرد معمول |
|---|---|---|---|
| ۱:۵۰۰ | ۲ میلیمتر | ندارد | سایتپلان، جانمایی زمین |
| ۱:۱۰۰ (نزدیک به ۱/۸ اینچ = ۱ فوت) | ۱۰ میلیمتر | ۱٫۲۵ اینچ | پلان کل خانه، چیدمانهای اولیه |
| ۱:۵۰ (نزدیک به ۱/۴ اینچ = ۱ فوت) | ۲۰ میلیمتر | ۲٫۵ اینچ | پلانهای معماری استاندارد |
| ۱:۲۵ (نزدیک به ۱/۲ اینچ = ۱ فوت) | ۴۰ میلیمتر | ۵ اینچ | پلان آشپزخانه و حمام |
| ۱:۱۰ (NKBA آن را با ۱٫۵ اینچ = ۱ فوت جفت میکند) | ۱۰۰ میلیمتر | ۱۵ اینچ | جزئیات اجرایی |
مقیاسهای امپریال و متریک همسایهاند، نه دوقلو: ۱/۴ اینچ = ۱ فوت در واقع ۱:۴۸ است و ۱/۸ اینچ = ۱ فوت ۱:۹۶. NKBA برای آشپزخانه و حمام به دلیل تعداد جزئیات، ۱/۲ اینچ = ۱ فوت را توصیه میکند. توصیهٔ ما: تا وقتی اتاقها را جابهجا میکنید، کل خانه را در ۱:۱۰۰ بکشید و وقتی فاصلههای مبلمان برایتان مهم شد، چیدمان انتخابی را در ۱:۵۰ دوباره ترسیم کنید.
علائم پلانی که واقعاً لازم دارید
پلان یک برش افقی از ساختمان است. یادداشتهای ترسیم CUNY City Tech برش را معمولاً در حدود ۴ فوت (۱۲۰ سانتیمتر) بالای کف توصیف میکنند و NKBA برای پلانهای معماری استاندارد ۴۸ اینچ بالای کف تمامشده را به کار میبرد. هر چیزی که برش از آن میگذرد پررنگترین کشیده میشود، هر چه پایینتر از آن است با خط دیدهشده و چیزهای بالاتر از آن (کابینتهای بالا، تیرها، لبهٔ نیمطبقه) خطچین یا حذف میشوند.
| عنصر | نحوهٔ ترسیم | نکته |
|---|---|---|
| دیوارهای برشخورده | دو خط موازی پررنگ، اغلب توپر یا هاشورخورده | با ضخامت واقعی بکشید، هرگز با یک خط |
| در لولایی | بازشو در دیوار، خط نازک لنگهٔ در و کمان ربعدایره برای مسیر بازشدن | کمان فضای مورد نیاز در را نشان میدهد، پس مبلمان را از آن دور نگه دارید |
| در کشویی یا توکار | مستطیلهای نازک جابهجا در امتداد دیوار، خطچین اگر درون دیوار باشد | درهای توکار به دیواری بدون لوله یا سیم نیاز دارند |
| پنجره | شکستگی در دیوار با دو یا سه خط نازک موازی برای شیشه و قاب | ارتفاع کف پنجره را در جدول یا برچسب بنویسید |
| پله | خطوط موازی کف پلهها، فلشی با نشان «بالا» یا «پایین» و خط شکست مورب در محل برش | فلش همیشه به همان جهتی که نوشته شده اشاره میکند |
| اقلام بالاسری | خطچین بلند | تیرها، کابینتهای بالا، نورگیرهای سقفی، لبههای بام |
| اقلام پنهان | خطچین کوتاه | NKBA از خطچینهایی به طول حدود ۳ میلیمتر (۱/۸ اینچ) استفاده میکند |
| خط اندازه | خط نازک با تیکهای ۴۵ درجه در دو سر | اندازههای کوچک را زنجیرهای بنویسید، سپس یک اندازهٔ کلی اضافه کنید |
| فلش شمال و مقیاس خطی | نماد فلش بهعلاوهٔ یک نوار گرافیکی | مقیاس خطی اگر برگه کوچکتر چاپ شود همچنان درست میماند |
نحوهٔ کشیدن پلان با دست، گامبهگام
- طرح کلی دیوارهای بیرونی را کمرنگ بکشید کاغذ را گونیا روی میز بچسبانید و نواری برای عنوان و مقیاس خالی بگذارید. از یک گوشه، طول و عرض کلی را با خطکش مقیاس و یک مداد سخت و کمرنگ پیاده کنید، سپس وجه داخلی دیوارهای بیرونی را با ضخامتی که اندازه گرفتید اضافه کنید.
- دیوارهای داخلی را اضافه کنید با استفاده از جمعهای پیوسته در عرض خانه پیش بروید و هر تیغه را با فاصلهٔ اندازهگیریشدهاش از یک دیوار بیرونی جانمایی کنید، نه با چشم.
- بازشوها را باز کنید هر در و پنجره را از نزدیکترین گوشه علامت بزنید، خطوط دیوار درون بازشو را پاک کنید و لنگهٔ در و کمان بازشدن یا خطوط پنجره را بکشید.
- پررنگ کنید و لایهبندی کنید دیوارهای برشخورده را با پررنگترین خط، سپس لوازم و کابینتها را با خط متوسط و بعد عناصر بالاسری را خطچین بکشید. ضخامت خط یکدست چیزی است که پلان را خوانا میکند.
- اندازهگذاری و نامگذاری کنید در امتداد هر ضلع یک زنجیرهٔ اندازه، نام و اندازهٔ اتاقها، مقیاس، فلش شمال و تاریخ اضافه کنید. پلان بدون اندازه یک تصویر است، نه پلان.
نمونهٔ زیر یک چیدمان فشردهٔ دوخوابه به مساحت تقریبی ۱۰۰ متر مربع را نشان میدهد؛ همان نوع پلانی که شاید برای سنجیدن جا شدن یک خانهٔ یکطبقه روی زمین بکشید. ببینید حمام چطور بین اتاقخوابها قرار گرفته و نشیمن به تراس باز میشود؛ این کار لولهکشی را در یک پهنه و نور روز را در اتاقهایی که بیشتر استفاده میکنید نگه میدارد. برای چیدمانهای بیشتر بر اساس اندازهٔ زمین، راهنمای ما دربارهٔ نقشهٔ خانههای کوچک را ببینید.
ابعاد پلان و حداقلهای آییننامهای که باید بررسی کنید
پس از کشیدن چیدمان، آن را با حداقلهایی که در محل زندگیتان اعمال میشوند بسنجید. در آمریکا بیشتر ایالتها قوانین مسکونی را بر پایهٔ آییننامهٔ بینالمللی مسکونی (IRC) گذاشتهاند. طبق نمونهٔ منتشرشدهٔ ICC از بخشهای R303 تا R310 در IRC (ویرایش ۲۰۱۵)، اتاقهای قابل سکونت دستکم ۶٫۵ متر مربع (۷۰ فوت مربع) مساحت، هیچ بُعد افقی کمتر از ۲۱۳۴ میلیمتر (۷ فوت) و ارتفاع سقف دستکم ۷ فوت (۲٫۱۳ متر) لازم دارند. در ایران، مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان حداقلهای مشابهی برای فضاهای اقامتی تعیین میکند.
- ۷۰ فوت مربع حداقل مساحت اتاق قابل سکونت طبق IRC R304 (۶٫۵ متر مربع)
- ۷ فوت حداقل عرض اتاق و حداقل ارتفاع سقف در اتاقهای قابل سکونت (۲٫۱۳ متر)
- ۳۲ اینچ حداقل عرض آزاد در خروج اضطراری طبق IRC (۸۱۳ میلیمتر)
- ۴۸ اینچ ارتفاع استاندارد برش پلان از کف تمامشده (NKBA، ۱۲۲ سانتیمتر)
چند عدد دیگر که ارزش یادداشت روی کاغذ چسبدار را دارند. خلاصهٔ ۲۰۲۴ Fine Homebuilding از حداقلهای IRC عرض راهرو را ۳ فوت (۹۱ سانتیمتر)، عرض پله را ۳ فوت بالای دستانداز، ارتفاع آزاد پله را ۶ فوت و ۸ اینچ (۲۰۳ سانتیمتر) و سقف حمام یا رختشویخانه را ۶ فوت و ۸ اینچ ذکر میکند. همانطور که AIBD برای IRC R311.2 توضیح میدهد، در خروج اصلی دستکم ۳۲ اینچ (۸۱۳ میلیمتر) عرض آزاد و ۷۸ اینچ (۱۹۸۱ میلیمتر) ارتفاع آزاد لازم دارد.
- در خروج آمریکا، IRC R311.2: ۸۱۳ میلیمتر (۳۲ اینچ)
- در ورودی انگلستان، M4(1): ۷۷۵ میلیمتر
- در داخلی انگلستان، روبهروی راهروی ۹۰۰ میلیمتری: ۷۵۰ میلیمتر
- راهروی آمریکا، IRC R311: ۹۱۴ میلیمتر (۳ فوت)
- راهرو یا پاگرد انگلستان، M4(2): ۹۰۰ میلیمتر
منابع: خلاصهٔ AIBD از IRC R311.2؛ Fine Homebuilding (۲۰۲۴)؛ Approved Document M جلد ۱، ویرایش ۲۰۱۵ با اصلاحات ۲۰۱۶.
بیرون از آمریکا قوانین فرق دارند. در انگلستان، Approved Document M، جلد ۱ (ویرایش ۲۰۱۵ با اصلاحات ۲۰۱۶) برای واحدهای قابل بازدید، در ورودی اصلی با دستکم ۷۷۵ میلیمتر بازشوی آزاد و برای درهای داخلی که از روبهروی راهروی ۹۰۰ میلیمتری به آنها میرسید، ۷۵۰ میلیمتر میخواهد. همهٔ اینها را غربال اول بدانید. حرف آخر را آییننامهٔ محلی و معمار شما میزند.
کشیدن با دست یا نرمافزار: از کدام اپ پلان استفاده کنیم؟
کشیدن با دست هنوز سریعترین راه فکر کردن است. برای هر چیزی که بیش از دو بار اصلاحش میکنید نرمافزار برنده است، چون جابهجا کردن یک دیوار به اندازهٔ ۳۰۰ میلیمتر به معنای کشیدن دوبارهٔ نیمی از برگه نیست. بهای آن زمان یادگیری است: CAD کامل هفتهها طول میکشد، ابزارهای سادهتر پلانکشی یک بعدازظهر، اما خروجیتان را محدود میکنند.
| گزینه | هزینه | مناسب برای | محدودیتها |
|---|---|---|---|
| مداد، کاغذ شطرنجی، خطکش مقیاس | چند دلار | اندازهگیری در محل، ایدههای سریع چیدمان | هر اصلاح یعنی کشیدن دوباره |
| Sweet Home 3D | رایگان، متنباز (GPL) | پلان دوبعدی با نمای سهبعدی و مبلمان | ابزار تهیهٔ مدارک اجرایی نیست |
| RoomSketcher | نسخهٔ رایگان؛ Pro از ماهانه ۱۲ دلار با پرداخت سالانه | پلانهای سریع دوبعدی/سهبعدی برای صاحبخانهها و مشاوران املاک | نسخهٔ رایگان کتابخانهٔ علائم محدود و حداکثر ۱۰ پروژه دارد |
| ویرایشگر پلان دوبعدی ArchHomeAI | اعتبار؛ ۵ اعتبار رایگان هنگام ثبتنام | دیوار، در و اندازه به سبک CAD، فرمانهای تایپی، خروجی DXF/SVG/PDF | پیشنویس با کمک هوش مصنوعی، نه نقشهٔ پروانه |
| CAD/BIM کامل (AutoCAD، Revit) | لایسنسهای حرفهای پولی | مدارک اجرایی، مجموعههای هماهنگشده | یادگیری دشوار |
Sweet Home 3D تحت مجوز عمومی همگانی گنو رایگان است، روی ویندوز، macOS، لینوکس و در مرورگر اجرا میشود و بیش از ۱۰٬۰۰۰ مدل سهبعدی همراه دارد. صفحهٔ قیمت RoomSketcher یک طرح رایگان با حداکثر ۱۰ پروژه و طرح Pro با ماهانه ۱۲ دلار و پرداخت سالانه را فهرست میکند. هر دو برای چیدمان مبلمان خوباند.
ویرایشگر پلان دوبعدی ArchHomeAI مثل یک برنامهٔ CAD سبک کار میکند: دیوار، در، پنجره، اتاق و اندازه میکشید یا مثل کاربران AutoCAD فرمان تایپ میکنید و سپس خروجی DXF، SVG یا PDF میگیرید. اگر ترجیح میدهید از یک توضیح شروع کنید، ابزار پلان از روی شرح کار یک پیشنویس اول با اتاقها، اندازهها، راهنما و جدول مساحتها روی برگهٔ A3 با ۳ اعتبار برای هر طبقه تولید میکند که بعد میتوانید در ویرایشگر اصلاحش کنید. راهنمای تولیدکنندهٔ پلان با هوش مصنوعی ما این مسیر را با جزئیات پوشش میدهد.
اندازههایتان را به پلانی تمیز تبدیل کنید دیوارها و بازشوها را در ویرایشگر دوبعدی بکشید یا از روی یک شرح کار مکتوب پیشنویس اول بسازید، سپس خروجی PDF یا DXF بگیرید. حسابهای جدید ۵ اعتبار رایگان میگیرند. شروع پلان
اشتباهات رایج هنگام کشیدن پلان
- کشیدن دیوارها با یک خط که بیصدا ۱۰ تا ۲۰ سانتیمتر به هر اتاق اضافه میکند.
- اندازهگیری در امتداد کف، جایی که قرنیزها هر دیوار را کوتاهتر نشان میدهند؛ بهجای آن حدود ۱ متر بالاتر اندازه بگیرید.
- فرض قائمه بودن همهٔ گوشهها بدون بررسی قطرها، بهویژه در خانههای قدیمی.
- فراموش کردن مسیر بازشدن درها، در نتیجه کمد یا تخت درون کمان در قرار میگیرد.
- جا انداختن ارتفاع سقف و تیرها که به محض تبدیل پلان به مدل سهبعدی اهمیت پیدا میکنند.
- نقشهٔ پروانه دانستن پلانی که صاحبخانه کشیده؛ سازه، تأسیسات و جزئیات آییننامهای همچنان به متخصص دارای پروانه نیاز دارند.
پلان دوبعدی یا سهبعدی: کی به هر کدام نیاز دارید؟
پلان دوبعدی نقشهٔ کاری است. اندازهها را دارد، با مقیاس مشخص چاپ میشود و پیمانکاران بر اساس آن قیمت میدهند. پلان سهبعدی ابزار ارتباط است. ارتفاع سقف، نور پنجره و نحوهٔ اتصال اتاقها را نشان میدهد؛ دقیقاً چیزی که مشتریان و اعضای خانواده در خواندنش از روی خطوط کاغذ مشکل دارند.
اول پلان دوبعدی را درست کنید، چون مدل سهبعدیای که روی ابعاد اشتباه ساخته شود فقط قانعکننده به نظر میرسد در حالی که اشتباه است. وقتی پلان پایدار شد، طراح سهبعدی ArchHomeAI اجازه میدهد در چیدمان قدم بزنید و خروجی glTF یا OBJ بگیرید. اگر یک خانهٔ کامل جدید را برنامهریزی میکنید، راهنمای ما دربارهٔ طراحی خانه آنلاین این گامها را به ترتیب میچیند.
پرسشهای متداول
سادهترین روش کشیدن پلان چیست؟
هر اتاق را روی یک کروکی تقریبی اندازه بگیرید و سپس بهجای کشیدن با مقیاس با دست، اعداد را در یک اپ رایگان پلان وارد کنید. اپها مقیاس، ضخامت دیوار و خطوط اندازه را برایتان مدیریت میکنند و اصلاحات چند ثانیه طول میکشد. با این حال کروکی دستی را نگه دارید: سند آن چیزی است که واقعاً در محل اندازه گرفتید و بعدها به یافتن خطاهای تایپی کمک میکند.
پلان خانه باید با چه مقیاسی باشد؟
بیشتر پلانهای مسکونی در کشورهای متریک با ۱:۵۰ یا در آمریکا با ۱/۴ اینچ = ۱ فوت، که حدود ۱:۴۸ است، کشیده میشوند. چیدمان کل خانه و طرحهای اولیه اغلب از ۱:۱۰۰ یا ۱/۸ اینچ = ۱ فوت استفاده میکنند. آشپزخانه و حمام معمولاً بزرگتر، با ۱:۲۵ یا ۱/۲ اینچ = ۱ فوت، کشیده میشوند، چون در هر متر مربع جزئیات بیشتری دارند.
دیوارها در پلان چقدر ضخیم باشند؟
دیوارها را با ضخامت واقعیشان بکشید. یک قرارداد رایج که در استانداردهای ترسیم NKBA به کار میرود، ۴٫۵ اینچ (۱۱۵ میلیمتر) برای دیوارهای داخلی با اسکلت سبک و ۶٫۵ اینچ (۱۶۵ میلیمتر) برای دیوارهای لولهکشی و بیرونی است. دیوارهای بنایی یا بتنی، که در ایران رایجترند، ضخیمترند؛ پس عمق را در لبهٔ یک پنجره یا در اندازه بگیرید تا رقم واقعی خانهتان را بدانید.
حداقل اندازهٔ اتاقخواب در پلان چقدر است؟
طبق آییننامهٔ بینالمللی مسکونی که در بیشتر ایالتهای آمریکا به کار میرود، اتاق قابل سکونتی مثل اتاقخواب باید دستکم ۶٫۵ متر مربع (۷۰ فوت مربع) باشد و در هیچ بُعد افقی کمتر از ۲۱۳۴ میلیمتر (۷ فوت) نباشد، با سقفی دستکم ۷ فوت (۲٫۱۳ متر). کشورهای دیگر، از جمله ایران در مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان، حداقلهای خودشان را دارند و اصلاحیههای محلی ممکن است اعداد را تغییر دهند؛ پس از مرجع ساختمانی محل خود بپرسید.
درها و پنجرهها را در پلان چطور نشان دهیم؟
در لولایی به شکل شکافی در دیوار با یک خط نازک برای لنگهٔ در و کمانی ربعدایره برای مسیر بازشدنش کشیده میشود. پنجره شکستگیای در دیوار است که با دو یا سه خط نازک موازی، نمایندهٔ قاب و شیشه، پر شده است. درهای کشویی به شکل مستطیلهای نازک جابهجا دیده میشوند. هر بازشو را برچسب بزنید و اندازهها را در یک جدول فهرست کنید.
آیا میتوانم از پلانی که خودم کشیدهام برای پروانهٔ ساختمان استفاده کنم؟
معمولاً نه بهتنهایی. بسیاری از مراجع، از جمله شهرداریها در ایران، نقشههای پروانه را فقط وقتی میپذیرند که توسط معمار یا مهندس دارای پروانه تهیه یا امضا شده باشند و این نقشهها باید سازه، تأسیسات و انطباق با آییننامه را نشان دهند که پلان صاحبخانه بهندرت پوشش میدهد. یک پلان دقیق اندازهگیریشده همچنان ارزشمند است: مرحلهٔ طراحی را کوتاه میکند و وضع موجود دقیقی برای شروع کار به متخصص شما میدهد.
منابع
این راهنما را چگونه نوشتیم: هر عدد از منابع فهرستشده در انتهای صفحه آمده و در سپتامبر ۲۰۲۶ بررسی شده است. قیمتها بسته به شهر، مشخصات و سال متفاوتاند.
- Chapter 3: Universal Drawing Standards — National Kitchen & Bath Association (NKBA)
- 2015 IRC Sections R303 through R310 (sample) — International Code Council
- Minimum Dimensions in the IRC — Fine Homebuilding
- Egress Door (R311.2) — American Institute of Building Design
- Approved Document M: Volume 1, Dwellings (2015 edition incorporating 2016 amendments) — UK Government (MHCLG)
- Nominal vs Actual Lumber Sizes — Southern Pine Inspection Bureau
- ISO 5455:1979 Technical drawings: Scales — International Organization for Standardization
- Architectural Drawings: Plan, Section, Elevation — CUNY New York City College of Technology
- Sweet Home 3D — eTeks
- Understanding Scales and Scale Drawings — First In Architecture
- RoomSketcher Pricing — RoomSketcher